Hardlopen en andere dagelijkse bezigheden

Ik ben bijna twee weken bij Kees en Evelien geweest. Het leven is hier goed en overzichtelijk. Een paar uurtjes werken in het huis, het hardlopen weer opgepakt en houtjes hakken en splijten voor mijn houtkachel. Vervolgens een beetje hertjes en reeën kijken achter het huis. En sneeuw ruimen als er weer een vers pak sneeuw is gevallen. Hoe simpel kan het allemaal zijn. Vorige week zaterdag op bezoek geweest bij Eric en Eva, een Nederlander met zijn Zweedse vrouw die wonen in Ransbysätter, een dorpje 21 kilometer verderop. Ook zij hebben zat werk voor mij. Maar dat is eventueel voor later als ik terugkeer naar Zweden.

Ik begin te wennen aan de kou en de eeuwige sneeuw. Het is natuurlijk niet echt eeuwig maar sinds ik in Zweden ben ligt er sneeuw. Iedere dag als ik naar buiten ga is het wit. Dat is eigenlijk wel heel bijzonder. Ik denk niet dat ik ooit in een omgeving ben geweest waar het al ruim vijf weken wit is van de sneeuw. De kou wordt ook een soort vanzelfsprekendheid. Je doet als vanzelf je muts op en handschoenen aan als je naar buiten gaat evenals goede sneeuwschoenen en een dikke jas. Ik heb de afgelopen weken zelden temperaturen meegemaakt boven het vriespunt. Het is wonderbaarlijk hoe snel de mens gewend raakt aan de omstandigheden.

De hoeveelheid licht en zonne-uren die ik hier krijg vind ik helemaal niet tegenvallen. Ik heb af en toe het gevoel dat ik hier op een zonnige dag meer uren zon te pakken krijg dan in de hele periode november t/m februari in Nederland. In januari waren het korte dagen. Toen was het om 16:00 uur al pikkedonker maar nu in februari is het al veel later pas donker. De sneeuw helpt ook mee met de beleving van licht en donker. Op een heldere nacht met veel maanlicht ziet het er helemaal niet zo donker uit.

Ben je benieuwd naar het hardlopen in de kou klik dan hier.

Het ontzettend spannende houtjes splijten is hier te zien.

Sneeuwruimen met Kees heb ik hier een impressie van gemaakt.